Als je met zo’n traject begint denk je vaak na over hoe het zo gekomen is dat je nu twee keer in de week aan die touwen staat te trekken in de Sahara bij Marloes en dat je aan het preppen bent die zijn weerga niet kent.
Mijn persoonlijke verhaal is als volgt:
Er was eens een zestienjarige manneke die zo fit was dat zelfs zijn schaduw buiten adem raakte. Een gespierde spijker, noemen ze dat, al was hij waarschijnlijk de enige spijker met een judopak die erg fanatiek met de sport bezig was. Maar toen kwam de blessure. Niet zomaar een pijntje, nee, het soort blessure dat zegt: “Weet je wat? Laten we voortaan alleen nog maar de afstand tussen koelkast en bank trainen.” En zo begon een nieuw hoofdstuk: de studentikoze levensstijl, waar frisdrank als sportdrank werd gezien, bier als herstelshake en sigaretten… tja, als een soort ademhalingsoefening.
In het begin viel het allemaal nog wel mee. Een kilootje hier, een kilootje daar alsof zijn lichaam dacht: “Ach, we sparen gewoon voor de winter.” Alleen vergat het lichaam daarna dat de winter ooit weer ophoudt. Het eten werd trouwens wel “beter” ambachtelijke burgers, luxe pizza’s, pastatje hier en patatje daar dat werk. Alleen de porties… die waren groot genoeg om een gemiddeld paard de hik van te laten krijgen En zo werden grenzen niet alleen verlegd, maar compleet genegeerd, alsof ze in een andere postcode woonden.
Even een grote stap naar even geleden: een man van 41 met knieën en enkels die klinken als een krakkemikkige klok. Opstaan uit een stoel is geen beweging meer, maar een evenement met warming-up, uitvoering en nabespreking. En die buik? Die heeft inmiddels z’n eigen weersysteem. Een blouse strijken doe je niet meer op een plank, maar op een wok, want alleen met die kromming krijg je nog een beetje pasvorm. Maar hé, elk goed verhaal heeft een keerpunt. En laten we eerlijk zijn: als je ooit een gespierde spijker was, zit die ergens nog verstopt… waarschijnlijk onder een paar lagen gezelligheid, maar hij is er nog. En dat was voor mij het moment om er iets aan te gaan doen.
Nu we enkele weken verder zijn en de resultaten terugkijk is het niet normaal, 20 cm buikspekjes kwijt overal centimeters foetsie en mijn gewicht heeft de dalende lijn afgelopen week ook weer in gezet.
Ik heb geleerd bij Marloes hoe je mindset kunt veranderen met een paar ingrepen zodat je vrij snel een andere leefstijl kunt aanmeten.
Oftewel we gingen van gespierde spijker naar slotbout en hopelijk nu weer richting spijker.
Tot volgende week