Oké, dit ben ik. Vrouw, 40+, getrouwd, moeder van drie, dochter, zus, kennis, collega en wellicht hier en daar vijand van iemand. Dat klinkt tot nu toe vrij normaal, toch? Op zich klopt dat ook wel, maar meng er een flinke dosis menopauze en ADHD (of ADD – ik weet het nooit) doorheen en je hebt een cocktail voor een vrij chaotisch leven. Bij tijd en wijle top, want erg onvoorspelbaar, maar vaak ook erg vermoeiend. Zoals Forrest Gump al zei: “You never know what you gonna get.”
Ik vergeet nog iets belangrijks: Ik ben zeer kritisch op mijn eigen lijf, al dan niet terecht. Wat ik zie? Een paar extra kilo’s die zorgen voor die lovehandle over mijn broek, waardoor ‘ie net wat minder mooi zit. En die extra vetrol waardoor het elke zomer weer vrij ruk is om die bikini aan te moeten trekken.
Hoe dat komt? Heel simpel. Ik eet te veel. Echt, alle kilo’s heb ik vrijwillig naar binnen gewerkt. Eten zorgt natuurlijk voor dopamine in de hersenen: superhandig bij ADHD en een snelle oplossing! En ook, ik ken geen grijs, enkel zwart-wit. Of ik laat mezelf helemaal gaan met eten en eet alles wat los en vast zit, óf ik ben zeer gedisciplineerd en eet drie keer per dag met geen enkel tussendoortje. Dat werkt niet, want van optie 1 kom ik alleen nog maar meer aan en optie 2 vind ik zo saai. Dus, op zoek naar die middenweg. Die zoektocht duurt overigens al jaren. Maar, er gloort hoop aan de horizon!
Drie jaar geleden bleek ik krachttraining leuk te vinden, wat een openbaring! Werken aan een sterk en gespierd lijf én tijdens de training had ik een stuk meer rust in m’n hoofd. Dat was nieuw. Dit was dus mijn sport! Natuurlijk ging ik veel te fanatiek van start (hallo ADHD) waardoor ik vrijwel direct een blessure kreeg, maar ik zag mijn lichaam wel langzaam veranderen. En dat was wat ik wilde. Natuurlijk gaat het in mijn ogen veel te langzaam..
De combinatie van een fulltimebaan waarin ik de lat veel te hoog leg, alle rollen die ik als vrouw vervul (van echtgenote tot moeder en van vriendin tot collega en alles wat daartussen inzit), goed voor jezelf zorgen, er uitzien als een hippe 40+ fitgirl met dito kleding… Pff, ik word er al moe van als ik het opschrijf. Toch is dit wat ik elke dag van mezelf vraag. Wat is dat toch? Ik hou je op de hoogte van mijn zoektocht.