Goed, ik start dus een heus sporttraject bij 365Next. Van tevoren al mega-spannend voor mij, want, structuur en dingen moeten en gewogen & gemeten worden. Zaken waarvan ik nu al zeker weet dat het me gewoon niet gaat lukken. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik het vergeet. Mijn hoofd is een grote chaos. Dat doet ADHD met je. Laat ik trouwens niet generaliseren: dat doet ADHD met mij. Ik ben op voorhand al allerlei excuses aan het bedenken voor al die dingen, waarvan ik niet eens weet of ik ze moet doen. En dan ben ik dus nog niet eens begonnen.
Pff, even ademen. Ik ben nu al overprikkeld. Zo’n heerlijk gehypt woord, maar het beschrijft mijn gevoel perfect. Voordat ik überhaupt goed en wel begonnen ben aan het sporttraject, kijk ik er al als een berg tegenop. Wat als de klik toch niet zo groot is met Marloes als ik voelde bij de intake? Wat als ik mijn doel niet haal, wat als ik niet zo sterk ben als ik eigenlijk denk, wat als… ? Gek hoe dat werkt in mijn hoofd, want rationeel weet ik heel goed dat ik vooral moet kijken naar wat er wél is. En bovendien, ik wil dit. Krachttraining werkt voor mij, maar tot nu toe heeft het nog niet het gewenste effect gehad. Ik werd wel sterker, maar niet zichtbaar gespierd. Laat ik het gewoon toegeven, dat vind ik belangrijk! Yep, ik wil een toned lijf – hallo 40+ fitgirl!
Dus uiteindelijk begin ik gewoon aan dit traject. Want, ik geloof in mezelf, Marloes is een topper, ik ga mijn best doen om mijn doel te halen en ik bén sterk. Heerlijk, zo in gesprek te zijn met mijn ego.
Het mooie aan mijn ADHD is dat mijn focus vaak direct een hyperfocus wordt. Ik zei vorige keer al, ik ga goed op zwart-wit en ken weinig grijstinten in mijn leven. Zo ook in dit traject. Ik start met de allerbeste wil van de wereld! Maar allemachtig wat kost het voortraject me al een hoop. Zal dat ooit veranderen? Geen idee. Maar één ding weet ik wel: ik ga het in ieder geval weer volledig overdrijven.