Ik heb afgelopen week weer als een razende Roeland in de Sahara van 4 vierkante meter staan beuken als een bezetenen.
En toch had ik in het begin van de week een dompertje een minder gevoel. Een beetje treurig, futloos, nergens zin in. Ik herken het een beetje van het moment dat ik gestopt ben met roken dat gevoel na 2 weken niet roken, dat je dan denk als ik nu een pakje heb dan zuig ik ze alle 21 tegelijkertijd eruit. Dat gevoel had ik nu ook een beetje, het gevoel dat een zak chips ook lekker zou zijn of een avondje bodemdrift. Maar dan sta je voor de spiegel en dan zie je wat 1 week al met je doet en welke energie je al meer hebt terug gekregen. Het fijne is dat je merkt dat je ruggengraat toch nog op 41 jarige leeftijd van gummyknuppel kan veranderen in eentje van staal, nu nog pisbakken staal, maar dat terzijde.
Buiten dat Marloes zorgt dat je eruit gaat zien als een Adonis, zorgt ze ook voor de innerlijke mens. 2 weken wordt voor je gekookt (ontbijt-lunch-diner) en dat is fijn dan kun je jezelf concentreren op het fit worden. Wanneer ik de gerechten van Marloes proef zijn ze stuk voor stuk goed vullend en het allerbelangrijkste erg lekker. Beter dan wortelstaafjes in de hummus te dopen op het midden console van je auto of eierkoeken eten tot je daadwerkelijk een ei legt.
De donderdag zat ik beter in de wedstrijd. Alle oefeningen weer als een koortsachtige buffel doorlopen, en het gevoel hebben dat je als nieuwe Hulk (niet zo groen maar wel zo lilluk) weer naar buiten loopt.Toch is dit een lekker gevoel en geeft je weer de energie dat je door wilt en de resultaten zijn er ook naar.
Volgende week even een tussenstandje want dan zit ik in week 3, 1/3 van mijn traject. Dan zullen we is zien of ik mijn tenen weer kan tellen!
Tot volgend week!!