Deze zomer ga ik voor de eerste keer voorbereid op vakantie als het gaat om eten en sporten. Mijn vorige vakantie in dit traject ging namelijk faliekant mis. Voordat ik goed en wel op de plaats van bestemming aankwam, had ik al zoveel innerlijke strijd met mezelf geleverd over alles wat ik zou eten en vooral niet zou eten, dat het natuurlijk gedoemd was te mislukken. En dat terwijl ik me zo had voorgenomen om mijn nieuwe structuur vast te houden: 3x per dag eten, minimaal 3x per week sporten en uiteraard 10.000 stappen per dag zetten.
Je raadt het al, bovenstaande ging mis. De 10.000 stappen per dag gingen overigens prima – logisch ook wel op een camping – maar mijn voornemen om goed te eten en te sporten verdween al snel in de prullenbak. Vanaf moment één irriteerde ik me eraan dat ik niets mocht. Maar van wie eigenlijk? Juist, enkel van mezelf. Veel gezelliger werd ik er niet van, dus mijn huisgenoten konden hier ook rijkelijk van meegenieten.
In de autorit naar de camping hadden we heerlijk Frans stokbrood meegenomen van onze overnachtingsplek. Ik hoorde van m’n kinderen dat het geweldig smaakte. Het water liep direct in m’n mond, want oh wat houd ik van vers stokbrood. Ik heb er een paar keer smachtend naar gekeken en was vreselijk met mezelf aan het worstelen. Na een uur of wat hield ik het niet meer en nam een hap. Hemels! Ik had al weken geen brood gegeten en dit was zo lekker! Je begrijpt, uiteindelijk verdween dat hele stokbrood naar binnen, want een enkel hapje lukt nog steeds niet. Hallo schuldgevoel!
Na nog een dag ploeteren en een gym die niets meer was dan een zweethok met verroeste apparaten die niet deden wat ik wilde, gooide ik al m’n goede voornemens overboord en trok ik alle registers open: ik werkte van alles naar binnen en het sporten heb ik uit frustratie ook maar gelaten. Ja, dat was heerlijk, maar mijn rem was volledig weg. En dat heb ik gemerkt. Mijn lijf deed pijn en ik had zo’n gevoel van falen…
Hoe moest ik Marloes onder ogen komen? Nou, in ieder geval 2 kilo zwaarder en wat centimeters meer en met het schaamrood op de kaken.
Met die kilo’s en centimeters is het gelukkig goed gekomen, maar dit was wel weer een eye opener. Het ging natuurlijk helemaal niet om de chips en de toetjes. Deze volledige situatie was uiteindelijk weer terug te leiden naar mezelf. En wat heb ik mezelf in de weg gezeten met al die zelfopgelegde regels waar ik alleen maar heel ellendig van werd. Hoog tijd om het deze vakantie anders aan te pakken!